Tytu\u0142 tego wpisu zahacza wyra\u017anie o sfer\u0119 filozoficznych dysput na temat rzeczywisto\u015bci, w kt\u00f3rej \u017cyjemy i tego, jak \u015bwiat oddzia\u0142uje na nas, a jak my oddzia\u0142ujemy na \u015bwiat. Jednak filozofii b\u0119dzie dzi\u015b ma\u0142o, bo g\u0142\u00f3wnym celem tych s\u0142\u00f3w jest zwr\u00f3cenie uwagi na to, jak \u015bwiat przedstawiany jest w sztuce, jak natura staje si\u0119 inspiracj\u0105 do zadawania trudnych pyta\u0144 i stwierdzania fakt\u00f3w, kt\u00f3re nie do ko\u0144ca musz\u0105 by\u0107 oczywiste. Nie zawsze zdajemy sobie bowiem spraw\u0119 z tego, jak widz\u0105 \u015bwiat arty\u015bci i co przyci\u0105ga ich do danego tematu ich dzie\u0142. Wielu z nas spogl\u0105da na otaczaj\u0105c\u0105 nas rzeczywisto\u015b\u0107, jak na zwyk\u0142e miejsce, w kt\u00f3rym \u017cyjemy, poruszamy si\u0119, w kt\u00f3rym jeste\u015bmy panami, stw\u00f3rcami i istotami mog\u0105cymi dowolnie zmienia\u0107 \u015bwiat. I z jednej strony jest to s\u0142uszne podej\u015bcie, bo to my decydujemy o tym, gdzie znajdujemy si\u0119 w danym momencie, to my mamy wp\u0142yw na to czy jakie\u015b drzewo wyro\u015bnie w jakim\u015b miejscu i czy inne drzewo zostanie przez nas \u015bci\u0119te. Jednak nie mo\u017cna odrzuca\u0107 my\u015bli, w kt\u00f3rej to my jeste\u015bmy go\u015b\u0107mi na tym \u015bwiecie, to my stoimy w miejscu, jak te drzewa, a ca\u0142a reszta ta\u0144czy wko\u0142o nas i porusza si\u0119 wolniej lub szybciej tworz\u0105c \u017ale odbierane przez nas impulsy.<\/p>\n
W tym przypadku ogromn\u0105 moc maj\u0105 s\u0142owa, kt\u00f3re opisuj\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107. Nie obrazy, nie d\u017awi\u0119ki, ale w\u0142a\u015bnie s\u0142owa, litery zebrane do kupy, ustawione i przeobra\u017cone w ci\u0105g znak\u00f3w, kt\u00f3re sugeruj\u0105 nam co\u015b, podpowiadaj\u0105, opisuj\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 i sprawiaj\u0105, \u017ce w ten opisy zaczynamy wierzy\u0107. Obraz mo\u017cna nagi\u0105\u0107 o w\u0142asnej woli, mo\u017cna go zinterpretowa\u0107 dowolnie, a nawet w spos\u00f3b, kt\u00f3ry dalece odbiega od zamys\u0142u artysty. D\u017awi\u0119ki mo\u017cna przyj\u0105\u0107 do siebie i powiedzie\u0107 na ich temat cokolwiek, a i tak b\u0119dzie to mia\u0142o sens, nawet je\u017celi opis b\u0119dzie jakkolwiek szalony czy pozornie pozbawiony sensu. Ale w przypadku s\u0142\u00f3w sprawa wygl\u0105da ca\u0142kowicie odmiennie. Oczywi\u015bcie mo\u017cna za ich pomoc\u0105 przekazywa\u0107 wiele znacze\u0144 w jednej formie, mo\u017cna je wypisywa\u0107, a przy tym nie pisa\u0107 nic, mog\u0105 by\u0107 pi\u0119knie dobrane, poruszaj\u0105ce, a przy tym traktuj\u0105ce o brzydocie. Ale najcz\u0119\u015bciej to w\u0142a\u015bnie s\u0142owa wp\u0142ywaj\u0105 na nasz\u0105 wyobra\u017anie, poruszaj\u0105 j\u0105 i daj\u0105 nam powody do my\u015blenia, zastanawiania si\u0119 nad jakim\u015b problemem. S\u0142owa maj\u0105 ogromn\u0105 moc, czego przyk\u0142adem jest tytu\u0142 tego wpisu, kt\u00f3ry porusza wyobra\u017ani\u0119 i sprawia, \u017ce ludzie mimowolnie zaczynaj\u0105 zastanawia\u0107 si\u0119 nad ich sensem i dochodzi\u0107 do zaskakuj\u0105cych wniosk\u00f3w.<\/p>\n
Powodem powstania tego wpisu jest dzie\u0142o autorstwa Jolanty Kitowskiej, kt\u00f3re nosi tytu\u0142 'Taniec Drzew 7\u201d. Na p\u0142\u00f3ciennym obrazie wykonanym technik\u0105 olejn\u0105 artysta przedstawia odbiorcom pejza\u017c, drzewa znajduj\u0105ce si\u0119 na pierwszym i na trzecim planie. Niby nie jest to nic zaskakuj\u0105cego, dzie\u0142o jak wiele jemu podobnych, ale jego tytu\u0142 porusza wyobra\u017ani\u0119, zmusza nas do zastanowienia si\u0119 nad \u015bwiatem i si\u0142ami, kt\u00f3re nim rz\u0105dz\u0105. Ta\u0144cz\u0105ce drzewa wydaj\u0105 si\u0119 nam czym\u015b abstrakcyjnym, nierzeczywistym, bowiem wszyscy zdajemy sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce drzewa s\u0105 statyczne, a ich poruszanie si\u0119 jest niewidoczne go\u0142ym okiem, chyba \u017ce przy wietrznej pogodzie. A jednak wyobra\u017ania nakazuje zastanowienie si\u0119 nad tym czy aby na pewno nasze postrzeganie \u015bwiata jest s\u0142uszne. A co je\u015bli to my stoimy w miejscu, z drzewa si\u0119 poruszaj\u0105 z ogromn\u0105 pr\u0119dko\u015bci\u0105?<\/p>\n
Do tego zastanowi\u0107 si\u0119 mo\u017cna nad ta\u0144cem tych ro\u015blin jeszcze w inny spos\u00f3b. Wszak drzewa jakby nie by\u0142o poruszaj\u0105 si\u0119 podczas rozrostu. Rosn\u0105 ka\u017cdego dnia, ich obj\u0119to\u015b\u0107 jest coraz wi\u0119ksza i z ka\u017cdym dniem s\u0105 coraz wy\u017csze. Tylko, \u017ce my tego nie widzimy. Ale czy to sprawia, \u017ce drzewa s\u0105 nieruchome? Nie. Je\u017celi jednak chcemy wszystko upro\u015bci\u0107 sobie do b\u00f3lu to r\u00f3wnie dobrze mo\u017cemy stwierdzi\u0107, \u017ce drzewa, kt\u00f3re rosn\u0105 blisko siebie, kt\u00f3re na siebie nachodz\u0105 s\u0105 jakoby lud\u017ami, \u017cywymi istotami w ruchu, w ta\u0144cu, kt\u00f3rym kto\u015b ci\u0105gle robi zdj\u0119cie i podtyka je nam przed oczy, \u017ceby\u015bmy uwierzyli, \u017ce to my si\u0119 ruszamy, a ca\u0142y \u015bwiat dooko\u0142a nas stoi w miejscu. Takie my\u015bli, takie rozwa\u017cania i spostrze\u017cenia wynikaj\u0105 z dw\u00f3ch ledwie s\u0142\u00f3w, a mo\u017cna na ten temat m\u00f3wi\u0107 i pisa\u0107 jeszcze d\u0142ugo. Fascynuj\u0105ce. Tak jak obraz \u201eTaniec Drzew 7\u201d.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Tytu\u0142 tego wpisu zahacza wyra\u017anie o sfer\u0119 filozoficznych dysput na temat rzeczywisto\u015bci, w kt\u00f3rej \u017cyjemy i tego, jak \u015bwiat oddzia\u0142uje na nas, a jak my oddzia\u0142ujemy na \u015bwiat. Jednak filozofii b\u0119dzie dzi\u015b ma\u0142o, bo g\u0142\u00f3wnym celem tych s\u0142\u00f3w jest zwr\u00f3cenie uwagi na to, jak \u015bwiat przedstawiany jest w sztuce, jak natura staje si\u0119 inspiracj\u0105 do … Czytaj dalej Czy to \u015bwiat stoi w miejscu, czy jednak my?<\/span>