Ludzie uwielbiaj\u0105 trzyma\u0107 si\u0119 swojej przesz\u0142o\u015bci. Lubi\u0105 wspomina\u0107 to, co by\u0142o kiedy\u015b, co wydarzy\u0142o si\u0119 w zesz\u0142ym tygodniu, w zesz\u0142ym miesi\u0105cu czy w ich dzieci\u0144stwie. Wracaj\u0105 w my\u015blach do czas\u00f3w dobrych, dostatnich, przyjemnych i pi\u0119knych, kt\u00f3re s\u0105 dla nich czym\u015b straconym, ale i czym\u015b motywuj\u0105cym do dalszej pracy i wysi\u0142ku. Przesz\u0142o\u015b\u0107 jest obecna w nas wszystkich, wszak to ona kszta\u0142tuje charaktery i tworzy ludzi takimi, jacy s\u0105 obecnie. Przesz\u0142o\u015b\u0107 jest wa\u017cna dla wszystkich nas, ale z drugiej strony nie mo\u017cna pozwala\u0107 jej na dominacj\u0119 w tera\u017aniejszo\u015bci. Jest to cz\u0119sty b\u0142\u0105d wsp\u00f3\u0142czesnych ludzi, zadr\u0119czanie si\u0119 tym, co by\u0142o i nie wr\u00f3ci. Rozdrapywanie ran, katowanie si\u0119 emocjami, kt\u00f3re obecnie nie powinny mie\u0107 miejsca, a jednak s\u0105 ci\u0105gle blisko, bo co chwila wracamy do nich, nie pozwalamy, by sta\u0142y si\u0119 dla nas czym\u015b ma\u0142o znacz\u0105cym. W powrotach do przesz\u0142o\u015bci trzeba uwa\u017ca\u0107 i post\u0119powa\u0107 rozwa\u017cnie, bowiem zbyt intensywne przyci\u0105ganie do siebie dawnych sytuacji mo\u017ce popsu\u0107 nam nasze obecne \u017cycie. Dotyczy to przede wszystkich wspomnie\u0144 o chwilach z\u0142ych, o pora\u017ckach, b\u0142\u0119dach, niepowodzeniach czy zawodach. Dotyczy to r\u00f3wnie\u017c wspominania pi\u0119knych chwil i katowania si\u0119 tym, \u017ce one ju\u017c nigdy nie wr\u00f3c\u0105.<\/p>\n
Ca\u0142a sztuka polega na tym, by umiej\u0119tnie oddziela\u0107 przesz\u0142o\u015b\u0107 od tera\u017aniejszo\u015bci. O przysz\u0142o\u015bci nie ma sensu m\u00f3wi\u0107, bowiem ona dla wszystkich jest tajemnic\u0105, a zadr\u0119czanie si\u0119 ni\u0105 jest co najmniej dziwne. Przesz\u0142o\u015b\u0107 jest czasem, kt\u00f3ry potrafi mocno wytr\u0105ci\u0107 nas z r\u00f3wnowagi. I dlatego nale\u017cy traktowa\u0107 j\u0105 ostro\u017cnie, nie przywi\u0105zywa\u0107 do niej wi\u0119kszej uwagi, traktowa\u0107 jako co\u015b, co ju\u017c nie przyjdzie do nas i nie wyrz\u0105dzi nam krzywdy. Oczywi\u015bcie s\u0105 w nas te\u017c te dobre wspomnienia, kt\u00f3rych zapomnie\u0107 nie chcemy. S\u0105 przyja\u017ani, mi\u0142o\u015bci, wielkie osi\u0105gni\u0119cia i o nich chcemy pami\u0119ta\u0107, wraca\u0107 do nich, \u017ceby si\u0119 pokrzepi\u0107 i nabra\u0107 nadziei na tera\u017aniejszo\u015b\u0107. Nie ma w tym nic z\u0142ego, je\u017celi pami\u0119ta\u0107 b\u0119dziemy o tym, by nasz umys\u0142 w tej przesz\u0142o\u015bci nie siedzia\u0142 zbyt d\u0142ugo. Tera\u017aniejszo\u015b\u0107 jest dla nas wszystkich najwa\u017cniejsza.<\/p>\n
A jak wraca\u0107 do przesz\u0142o\u015bci i mie\u0107 z tego jak najwi\u0119cej przyjemno\u015bci. Oczywi\u015bcie dzi\u0119ki sztuce, kt\u00f3ra by\u0142a z nami obecna wtedy, a kt\u00f3ra ci\u0105gle nas otacza. Bo sztuka jest wsz\u0119dzie i w ka\u017cdym czasie. Wszystkie nasze wydarzenia \u017cyciowe mo\u017cemy skojarzy\u0107 z jakim\u015b dzie\u0142em sztuki, a je\u017celi co\u015b wydarzy\u0142o si\u0119 bez akompaniamentu muzyki, je\u017celi gdzie\u015b sztuka z nami nie posz\u0142a, to zawsze mo\u017cna odnale\u017a\u0107 w niej \u015blady przesz\u0142o\u015bci i skojarzenia, kt\u00f3re umys\u0142 samodzielnie narzuca cz\u0142owiekowi. Bo zawsze jeste\u015bmy w stanie przyr\u00f3wna\u0107 co\u015b, co dzieje si\u0119 w naszym \u017cyciu do obraz\u00f3w i d\u017awi\u0119k\u00f3w, kt\u00f3re znamy z dzie\u0142 sztuki. Dlatego nie ma lepszego sposobu na celebrowanie wspomnie\u0144, ni\u017c robienie tego podczas obcowania z r\u00f3\u017cnymi dzie\u0142ami sztuki, kt\u00f3re najmocniej do nas przemawiaj\u0105. Sztuka ma za zadanie nie tylko pobudza\u0107 umys\u0142 do wysi\u0142ku, by m\u00f3g\u0142 j\u0105 zinterpretowa\u0107, ale ma ona r\u00f3wnie\u017c zadanie polegaj\u0105ce na uprzyjemnianiu nam ka\u017cdej chwili naszego \u017cycia. Je\u017celi pragniemy odda\u0107 si\u0119 wspomnieniom, to zr\u00f3bmy to przy ulubionej p\u0142ycie, odnajd\u017amy przesz\u0142o\u015b\u0107 w dzie\u0142ach, kt\u00f3re s\u0105 z nami w tera\u017aniejszo\u015bci i sy\u0107my si\u0119 ni\u0105 do woli i bez skr\u0119powania. Cz\u0119sto takie wspomnienia same b\u0119d\u0105 przychodzi\u0142y do nas i bez naszego zaproszenia, ale nie zawsze trzeba z nimi walczy\u0107. Wystarczy, \u017ce je przeczekamy pilnuj\u0105c przy tym, by nie wadzi\u0142y nam w tera\u017aniejszo\u015bci.<\/p>\n
Przesz\u0142o\u015b\u0107 kszta\u0142tuje ludzi, m\u00f3wi im jacy maj by\u0107, do\u015bwiadcza r\u00f3\u017cnymi rzeczami i pragnie wepchn\u0105\u0107 si\u0119 do tera\u017aniejszo\u015bci, by ca\u0142y czas mie\u0107 nad nami kontrol\u0119. Nie jest to dobre, dlatego ka\u017cdy musi samodzielnie doj\u015b\u0107 do momentu, w kt\u00f3rym przesz\u0142o\u015b\u0107 b\u0119dzie przesz\u0142o\u015bci\u0105, a nie dyrygentem naszych obecnych czyn\u00f3w. Jednak powroty do przesz\u0142o\u015bci s\u0105 cz\u0119sto przyjemne i takie powinny by\u0107 zawsze. Warto przypomina\u0107 sobie pi\u0119kne chwile i cieszy\u0107 si\u0119 nimi ponownie. Sztuka pomo\u017ce nam w tym z ch\u0119ci\u0105 i nawet bez naszego pytania, bo w ka\u017cdym d\u017awi\u0119ku, w ka\u017cdym obrazie i w ka\u017cdych s\u0142owach znale\u017a\u0107 mo\u017cna cz\u0105stk\u0119 tego, co by\u0142o i co nas stworzy\u0142o.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ludzie uwielbiaj\u0105 trzyma\u0107 si\u0119 swojej przesz\u0142o\u015bci. Lubi\u0105 wspomina\u0107 to, co by\u0142o kiedy\u015b, co wydarzy\u0142o si\u0119 w zesz\u0142ym tygodniu, w zesz\u0142ym miesi\u0105cu czy w ich dzieci\u0144stwie. Wracaj\u0105 w my\u015blach do czas\u00f3w dobrych, dostatnich, przyjemnych i pi\u0119knych, kt\u00f3re s\u0105 dla nich czym\u015b straconym, ale i czym\u015b motywuj\u0105cym do dalszej pracy i wysi\u0142ku. Przesz\u0142o\u015b\u0107 jest obecna w nas … Czytaj dalej Pomoc w powrotach do pi\u0119knych wspomnie\u0144<\/span>