Przesz\u0142o\u015b\u0107, tera\u017aniejszo\u015b\u0107 i przysz\u0142o\u015b\u0107 \u2013 trzy etapy czasu i naszego \u017cycia, kt\u00f3re s\u0105 dla wielu z nas bardzo wa\u017cne. Kwesti\u0105 sporn\u0105 jest natomiast to, kt\u00f3rych z nich jest najwa\u017cniejszy. Ka\u017cdy mo\u017ce mie\u0107 inne zdanie na ten temat, bo jedna osoba stwierdzi\u0107 mo\u017ce, \u017ce przesz\u0142o\u015b\u0107 jest najwa\u017cniejsza, bowiem dzi\u0119ki niej mo\u017cna wyci\u0105ga\u0107 wnioski i uczy\u0107 si\u0119 na swoich b\u0142\u0119dach. Kto\u015b inny stwierdzi natomiast, ze najwa\u017cniejsza jest przysz\u0142o\u015b\u0107, bo d\u0105\u017cenie do celu zawsze motywuje cz\u0142owieka do dzia\u0142ania i walki o swoje dobro. Jeszcze kto\u015b obstawa\u0107 mo\u017ce przy tym, \u017ce liczy si\u0119 tylko tera\u017aniejszo\u015b\u0107 i to, co dzieje si\u0119 z nami w chwili obecnej, bo przesz\u0142o\u015b\u0107 ju\u017c do nas nie wr\u00f3ci, a przysz\u0142o\u015b\u0107 jest nieprzewidywalna i do tego to, co robimy teraz determinuje to, co wydarzy si\u0119 za jaki\u015b czas. Dla wszystkich ludzi faktycznie najwa\u017cniejsza jest tera\u017aniejszo\u015b\u0107, kt\u00f3ra jest g\u0142\u00f3wnym punktem naszego \u017cycia. Co z tego, \u017ce wspomina\u0107 b\u0119dzie to, co si\u0119 kiedy\u015b wydarzy\u0142o, skoro niewiele nam to da? Co z tego, \u017ce zaplanujemy sobie \u015bwietlan\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107, skoro w naszym \u017cyciu wydarzy\u0107 si\u0119 mo\u017ce wszystko, a nawet nikt z nas nie mo\u017ce by\u0107 pewien tego, co b\u0119dzie jutro? To tera\u017aniejszo\u015b\u0107 sprawia nam przyjemno\u015b\u0107, to w niej mo\u017cemy poczu\u0107 si\u0119 bezpiecznie i rado\u015bnie. To w tera\u017aniejszo\u015bci dzieje si\u0119 nasze \u017cycie, a nie w przysz\u0142o\u015bci czy w przesz\u0142o\u015bci. Niemniej powroty do tego drugiego elementu czasu s\u0105 czasem potrzebne.<\/p>\n
I nie chodzi tu o samo rozmy\u015blanie nad przesz\u0142o\u015bci\u0105 i upajanie si\u0119 tym, co nam dawa\u0142a. Chodzi o powroty do czego\u015b znanego i lubianego, wr\u0119czanie sobie uczu\u0107, kt\u00f3re czuli\u015bmy kiedy\u015b za pomoc\u0105 powrotu do rzeczy materialnych. Wszak wielu z nas lubi odwiedza\u0107 stare miejsca, wyje\u017cd\u017ca\u0107 w rodzinne strony czy wygrzebywa\u0107 spod \u0142\u00f3\u017cka pude\u0142ka ze zdj\u0119ciami i przedmiotami pochodz\u0105cymi z dzieci\u0144stwa czy z \u017cycia, kt\u00f3re ju\u017c dawno jest nieaktualne. A sztuka ma w tym procesie bardzo du\u017ce znaczenie, bo to ona towarzyszy nam niemal ci\u0105gle od pocz\u0105tku naszego \u017cycia i jest z nami ka\u017cdego dnia. Kt\u00f3\u017c nie wraca do starych p\u0142yt muzycznych, kt\u00f3re kiedy\u015b wyciska\u0142y z niego \u0142zy? Kto nie lubi obejrze\u0107 ulubionego filmu, kt\u00f3ry ostatnio ogl\u0105dali\u015bmy wiele lat temu, w innym miejscu, z innymi lud\u017ami? Czasem nie ma nic przyjemniejszego, ni\u017c powr\u00f3t do starej ksi\u0105\u017cki i prze\u017cycie, od\u015bwie\u017cenie sobie przyg\u00f3d dawnych bohater\u00f3w jeszcze raz.<\/p>\n
Powroty do przesz\u0142o\u015bci s\u0105 dobre, ale nie na zasadzie my\u015blenia o niej, zadr\u0119czania si\u0119 ni\u0105 czy robienia sobie wyrzut\u00f3w sumienia. Powroty te s\u0105 dobre, je\u017celi odbywaj\u0105 si\u0119 poprzez przypominanie sobie czego\u015b, co kiedy\u015b nam towarzyszy\u0142o, a po co w\u0142a\u015bnie wyci\u0105gamy r\u0119ce, by si\u0119 znowu tym nasyci\u0107. Najlepsze jest to, \u017ce po paru latach od ostatniego kontaktu z danym dzie\u0142em sztuki jeste\u015bmy te\u017c w stanie odkry\u0107 je na owo, spojrze\u0107 na jego warto\u015b\u0107 i przes\u0142anie z zupe\u0142nie innej perspektywy. Wszak ludzie rozwijaj\u0105 si\u0119 niemal ci\u0105gle, do\u015bwiadczaj\u0105 nowych rzeczy ka\u017cdego dnia, a dzi\u0119ki temu ich umys\u0142 zmienia si\u0119 tak, jak postrzeganie \u015bwiata. Powr\u00f3t do dawnych dzie\u0142 sztuki pozwala oceni\u0107 je ponownie i niemal ca\u0142kowicie odmiennie, ni\u017c robili\u015bmy to kiedy\u015b. Mo\u017cemy jakie\u015b dzie\u0142o doceni\u0107 jeszcze bardziej, albo doj\u015b\u0107 do wniosku, \u017ce nie jest tak dobre dla nas, jak by\u0142o kiedy\u015b. Warto spr\u00f3bowa\u0107 to uczyni\u0107, by przekona\u0107 si\u0119, jak przesz\u0142o\u015b\u0107 zawarta w przedmiotach fizycznych b\u0119dzie odnajdowa\u0142a si\u0119 w naszej tera\u017aniejszo\u015bci. Wynik takiego eksperymentu mo\u017ce by\u0107 dla wielu z nas zaskakuj\u0105cy.<\/p>\n
Przesz\u0142o\u015b\u0107 nie powinna by\u0107 wa\u017cniejsza od tera\u017aniejszo\u015bci. Skupianie si\u0119 za bardzo na tym, co by\u0142o sprawia, \u017ce nie do\u015b\u0107 dobrze dbamy o siebie w chwili obecnej, a to przek\u0142ada si\u0119 na przysz\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra r\u00f3wnie\u017c nie jest wa\u017cniejsza od tera\u017aniejszo\u015bci, ale kt\u00f3ra mimo wszystko mo\u017ce sporo wycierpie\u0107 z powodu naszego spogl\u0105dania za siebie. Jednak powroty do przesz\u0142o\u015bci i przedmiot\u00f3w, kt\u00f3re j\u0105 reprezentuj\u0105 mog\u0105 by\u0107 ciekawym prze\u017cyciem i okazj\u0105 do oceny tego, jak dalek\u0105 drog\u0119 przebyli\u015bmy od momentu, kiedy ostatni raz z jakim\u015b dzie\u0142em sztuki obcowali\u015bmy. Takie wkradanie si\u0119 przesz\u0142o\u015bci do tera\u017aniejszo\u015bci nikomu nie zaszkodzi, a mo\u017ce okaza\u0107 si\u0119 bardzo przyjemne.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Przesz\u0142o\u015b\u0107, tera\u017aniejszo\u015b\u0107 i przysz\u0142o\u015b\u0107 \u2013 trzy etapy czasu i naszego \u017cycia, kt\u00f3re s\u0105 dla wielu z nas bardzo wa\u017cne. Kwesti\u0105 sporn\u0105 jest natomiast to, kt\u00f3rych z nich jest najwa\u017cniejszy. Ka\u017cdy mo\u017ce mie\u0107 inne zdanie na ten temat, bo jedna osoba stwierdzi\u0107 mo\u017ce, \u017ce przesz\u0142o\u015b\u0107 jest najwa\u017cniejsza, bowiem dzi\u0119ki niej mo\u017cna wyci\u0105ga\u0107 wnioski i uczy\u0107 si\u0119 … Czytaj dalej Powroty do sztuki i jej ponowne odkrywanie<\/span>