Wystawy

„Ciśnienie” to wystawa nawiązująca do gorączkowego poszukiwania adekwatnych rozwiązań w dobie nadmiaru i przeludnienia. Dotyczy spraw przyziemnych i podstawowych, o których nie sposób zapomnieć, ale które wykonuje się zawsze na ostatni moment. W nieco ironiczny sposób, przypomina o postaciach uzależnionych od ryzyka, pracy, dawek itp.

Wystawa Mai Godlewskiej, która o swoim malarstwie i wystawie mówi tak: "Piękno widzę jako proces, podlega ono ewolucji i jest zawsze zagrożone upadkiem. Przepych baroku wydaje się ponadczasowy, lecz jego fizyczność ulega stopniowej erozji. Choć idea piękna to antyteza rozkładu, piękno fizyczne jest jego tkanką i pożywką. Interesuje mnie idea formy rozpływającej się w bezkształt. Fresk Tiepola, którego już nie ma..."

W opolskiej galerii Olaf Brzeski zaprezentuje swój najnowszy projekt: „Upadek człowieka, którego nie lubię" - film nakręcony na czarno-białym 16 mm celuloidzie oraz ściśle z nim związana instalacja. Na ekspozycję złożą się również starsze prace artysty: rzeźby, obiekty (m.in. z cyklu „Sierotki") oraz film „Pamięci majora Józefa Monety".

Otwarcie wystawy Tomasza Szerszenia "Ty. Ja. Rzeczy", która inauguruje tegoroczny program z cyklu "Żywe Archiwa" współfinansowany przez MKiDN. Ty to młoda kobieta albo młody mężczyzna. Ja to młody mężczyzna albo młoda kobieta. Rzeczy to świat, który ich otacza, o którym marzyli. Rzeczy ich opisują i definiują. Uszczęśliwiają i osaczają. Pozwalają marzyć, ale również te marzenia odbierają. Rzeczy są trzecim elementem w miłosnej grze między Ty i Ja – grze, która toczy się w przestrzeniach nowoczesnych mieszkań, na stronach nowoczesnych pism...

Przyzwolenie, a bardzo często pragnienie odbiorców, by być nabieranym i wyprowadzanym przez artystów w przysłowiowe pole, towarzyszy recepcji sztuki od zawsze. Także dziś artyści i kuratorzy stawiają widzów w pozycji legendarnego Zeuksisa z Heraklei, który konkurował z Parrazjosem o miano najlepszego malarza iluzjonistycznego. Parrazjos tak realistycznie namalował kotarę, że Zeuksis, ulegając tej iluzji, poprosił o jej odsłonięcie. Jego zdumienie nie miało granic, gdy okazało się, że kotara nie jest prawdziwa.

„Hairy Candies” to kolejna odsłona artystycznego projektu Magdy Franczak. Na czas trwania wystawy przestrzeń galeryjna dosłownie „obrasta” w sztukę o niepokojąco żywym charakterze. Całość tworzy świat intrygujący, ale i przerażający zarazem. Tajemnicze, włochate twory zdają się żyć własnym życiem – wyrastają ze ścian, szczelin i zakamarków galerii, samoistnie opanowując przestrzeń, niby niezależnie od woli artysty...

kilkadziesiąt zdjęć powstałych w latach 1928–1955 Polecamy!

Bohaterowie opowiadania audiowizualnego "BRAZYLIA" to etnograf-surrealista i Kowalski, dla którego surrealizm przenika do rzeczywistości uniemożliwiając rozróżnienie snu od jawy. Polecamy!

Męska tożsamość na wideo! Polecamy

Wystawy, performance, oprowadzanie po CSW, oprowadzanie po wystawach, wykład, przeprojekt

Sabot kontynuuje eksploracje formatu wystawy (słowo format kojarzone jest z grą, aranżacją, relacją, korelacją.

Autorzy projektu zapraszają widzów do wykreowanej przez siebie krainy, w której rozmaite istoty – ludzie, rośliny, zwierzęta oraz stwory z pogranicza świata komputerów i dizajnu – pokojowo ze sobą koegzystują, tworząc harmonijny ekosystem.

Oficjalne rozpoczęcie Nocy Muzeów z udziałem władz miasta połączone z otwarciem trzech nowych wystaw. W tę noc w MOCAK-u mile widziany jest specjalny dress code, który opiera się na sportowej stylizacji. Na zwiedzających, którzy pojawią się w MOCAK-u w dresie, czekają nagrody.

Blisko 40 artystów ilustratorów, około 400 ilustracji dla dzieci, rzeźby Józefa Wilkonia i polskie filmy animowane. Wystawa skierowana do dzieci i młodzieży, przygotowana tak, by trafiła również do dorosłych odbiorców sztuki. Obejmuje zbiór prac polskiej ilustracji z kilku okresów poprzez pryzmat bajkowej roślinności, zwierząt oraz piratów.

Coraz to nowsze produkty zalewają światowy rynek. Nieustannie działające taśmy produkcyjne zużywają ogromne ilości energii. Marnotrawstwo stało się symbolem XXI wieku. Nie mamy umiaru w zużyciu i konsumpcji. Równowaga ekologiczna świata uległa zachwianiu. W obliczu tak daleko idącego zużycia środowiska, świat musiał poszukać lekarstwa. Znalazł… recycling, który już wkrótce stał się obowiązującym trendem. Ze śmietników przeszedł do świata mody, sztuki i designu. Stał się inspiracją i sposobem na życie. Z zachodu do Polski trafił z dużym opóźnieniem, ale powoli zyskuje na znaczeniu. Jest coraz bardziej widoczny na ulicy i w naszym najbliższym otoczeniu.

Wystawa poświęcona jest początkom sztuki wideo, jednego z najważniejszych nowych nurtów w sztuce współczesnej, powstałego w latach 60. XX wieku, wyznaczającego rytm modernistycznych, postmodernistycznych, a następnie postmedialnych przemian współczesnej kultury i sztuki.

Wystawa jest konfrontacją prac trzech artystów podejmujących podobną tematykę w różnych technikach graficznych. Prace pokazują tajemnice Wszechświata, świat emanujący energią i pięknem.

Liwia Sztyc to młoda utalentowana artystka z Lublina, rocznik 1983, absolwentka Wydziału Artystycznego UMCS w Lublinie, kierunku Grafika. Artystka w swojej twórczości wnikliwie bada różnorodne kody estetyczne współczesnej ikonosfery, nie wyłączając z nich wizualnych reprezentacji roszczących sobie miano sztuk plastycznych. Poddaje je wszelakim przetworzeniom i transformacjom, po to, by ujawnić tkwiące w nich absurdy. Jednocześnie poddaje refleksji sposoby ich dystrybucji, szczególnie w obszarze ich tzw. obiegu instytucjonalnego.

Christa Sommerer i Laurent Mignonneau od dwóch dekad tworzą interaktywne urządzenia symulujące procesy ewolucyjne i zachowania żywych organizmów poprzez tworzenie komputerowych algorytmów. Podstawą jest więc dla nich kod – kod komputerowy jako metafora bądź lustrzane odbicie kodu genetycznego. Wystawa wpisuje się w niezmiernie aktualną i ważną debatę na temat bioetyki, biotechnologii oraz inżynierii genetycznej. Artyści stawiają podstawowe pytania filozoficzne dotyczące istoty i definicji życia, pojęcia ewolucji, problemów etycznych związanych z hodowlą tkanek. Na wystawę Christy Sommerer i Laurenta Mignonneau złożą się takie prace jak: Life Spacies II, Phototropy, A-Volve, Mobile Feelings, Eau de Jardin, Life Writer.